"ช่วงนี้เขียนอะไรไม่ได้เลย"
ฉันเปรยกับคนใกล้ตัวแบบนี้ไม่รู้กี่ครั้ง
เขาเสนอว่าให้เขียนไปเลย
เขียนแบบที่คิด ไม่ต้องประดิษฐ์ประดอย

บางที ฉันอาจตีกรอบถ้อยคำของโลกนี้ไว้แคบเกินไป

: : : :

คืนนั้น
ฉันคิดถึงหนังของ ชุนจิ อิวาอิ ขึ้นมา
หญิงสาวใต้ร่มสีแดงไม่สมประกอบใน April Story
และ Love Letter กับภาพชายหนุ่มที่ยืนพิงขอบหน้าต่าง
ให้สีส้มของสายแดดอาบให้เขาเปล่งรัศมีเกินวางตา 
Sky of Love ฉายภาพสดใสเช่นนั้น
แต่ก็แฝงไว้ด้วยความขื่นขมแบบที่ All about Lily Chou Chou
ที่ชุนจิ เคยทำทิ้งไว้

ภายใต้กระโปรง และเนคไทของเด็กวัยมัธยม
ฉากข่มขืนปรากฏในหนัง
ฉากท้องและแท้งก็กลายเป็นการกระโดดข้ามวัยที่ควรจะเป็น
ขณะที่ความรักแบบใสๆ ใน April Story เกิดขึ้นกับใครก็ได้
ภาพรุนแรงที่เห็นใน All about Lily Chou Chou และ Sky of Love
ก็ย่อมเกิดขึ้นได้กับวัยรุ่นทุกชีวิตเช่นกัน
อยู่ที่ว่าโชคร้ายจะเอื้อมมือไปแตะชีวิตใครก็เท่านั้น

ฉันคิดถึง ชุนจิ อิวาอิ กับร่มสีแดง และสายแดดสีส้ม 
มากกว่าจะอยากนึกถึงเด็กสาว
ที่ถูกแกงค์เพื่อนชายรุ่นราวคราวเดียวข่มขืน

....

ฉันอมยิ้ม เมื่อพบว่าหนังสั้นๆ หนึ่งใน 11 เรื่อง
ของ New York, I love you.
เป็นผลงานกำกับของ ชุนจิ อิวาอิ
เดวิดกับคามิลล์,
หนึ่งคนทำภาพประกอบเพลง อีกหนึ่งเป็นนักอ่านที่อาสาช่วยงานให้
โดยสองฝ่ายมีความพึงอกพึงใจต่อกันแอบแฝง

เหมือนได้เจอเพื่อนเก่าที่เคยยิ้มให้เราแบบนี้
เคยนั่งฟุ้งเฟ้อถึงเรื่องความรักเพ้อเจ้ออย่างไร
วันนี้ความเยาว์วัยนั้นย้อนกลับมาให้หัวเราะอีกครั้ง

คืนนั้น
Sky of Love... เรานั่งดูด้วยกัน

วันนั้น
New York, I love you... ก็ยังอยู่เคียงข้าง

: : : :

ไปดูละครที่ป้อมพระสุเมรุมาสองวันติด

ฝนตกหนักขณะเราชะเง้อรอรถที่ไร้วี่แววมาถึง
ตัดสินใจขึ้นสายที่อ้อมไปอีกทาง
ระยะทางอาจยาวนานกว่า แต่ก็ถึงที่หมายไม่ต่าง
ดูเขาเพลินกับการจับกล้องขึ้นจับภาพ
และหยดฝนที่เกาะบานหน้าต่าง
ก็คล้ายจะช่วยย่นถนนหนทางให้ใกล้ขึ้น

ไม่นานนัก

สองเท้าของเราก็ก้าวอยู่บนราชดำเนินที่เปียกชื้น

ละครสนุกดี แม้เบียร์หนึ่งกระป๋องจะไม่มีผลย้อมใจมากนัก
ได้ดูละครเรื่องเดียวกับที่ดูเมื่อวาน
และละได้ดูละครใบ้ของกลุ่ม เบบี้ ไมม์
ที่ได้เสียงประบมือ
และได้เงินตามความชอบใจผู้ชมไปเต็มกระเป๋า

วานนี้ มีความสุขดีเมื่อเห็นคนข้างๆ หัวเราะได้

: : : :

เขียนอะไรที่มากกว่านี้ไม่ได้เลย
สมองตื้นเขินเกินไป
ทั้งที่ใจรู้สึกแทบจะระเบิดระบายออกมาไม่ทัน

ว่าแต่ วันนี้ฟ้าข้างนอกเป็นอย่างไรนะ?
ถ้าไม่นั่งอยู่ตรงนี้ โดยมีภาระหน้าที่ล่ามขาเอาไว้
คงจะรีบพาออกไปใช้งานรองเท้าด้วยกันอีก